Serieus, het kan je leven redden!

Het is kwart over 8 ’s ochtends. Het is nog donker, het is koud en het regent.

Ik breng mijn zoontje naar school. Zijn school staat niet heel handig in een compleet volgebouwde woonwijk waar ik zelf na een verhuizing niet meer woon en het liefst ga ik dan ook op de fiets om lastige verkeerssituaties te vermijden. Maar vandaag heb ik daar écht geen zin in.

We rijden de woonwijk in. Volgens de bordjes mogen we er 30 km/uur rijden, maar daar is mijn zicht te slecht voor. De regen striemt echt tegen de ruit aan. De bestuurder achter mij vindt me te langzaam gaan te horen aan het getoeter. Tja, jammer dan. Ik besluit het te negeren.

Door de wijk heen lopen meerdere fietspaden. Bij ieder fietspad sta ik altijd stil om zeker te zijn dat er niet iemand aankomt. Ik sta voor het derde (en laatste) fietspad, ik zie niets en trek langzaam op.

Maar dan hoor ik lawaai. Nee toch! Ik stap uit en zie een meisje van een jaar of 6 op de grond liggen met haar fiets naast haar. Ze ligt een aantal meter verder dan mijn auto. Heb ik haar geraakt?

Ze is volledig in het zwart gekleed, tot aan haar schoenen aan toe. De lichten op haar fiets staan niet aan. Naast haar staat moeder, ook volledig donker gekleed zonder licht op haar fiets, en zij heeft zelfs nog 2 kleintjes op haar fiets erbij zitten.

Ik krijg de meest verschrikkelijke ziektes naar m’n hoofd geslingerd en te horen aan de woorden die ze gebruikt twijfelt ze ook aan mijn mentale gesteldheid en intelligentie. Het meisje, Sophie, is gevallen omdat ik ging rijden, zij daarop remde en door de gladheid uitgleed. Goddank heb ik haar niet aangereden!

Er zijn inmiddels nog meer moeders gestopt. Iemand helpt Sophie en een andere moeder ontfermt zich over mij. Ze zegt tegen de moeder van Sophie dat ze moet stoppen met schelden, dat ze beter kan zorgen dat die fúcking lichten op de fiets aanstaan, dat ik hen dan vast had gezien.

Sophie mankeert gelukkig niets. Al scheldend vertrekt haar moeder, nog steeds zonder licht. Ze gaat me aangeven bij de politie zegt ze.

De adrenaline trekt weg en ik begin enorm te trillen. Dan rijd je zó voorzichtig en dan gaat het nog bijna mis.

En daarop mijn oproep: alsjeblieft iedereen: zet die fucking lampen op je fiets aan. Bij mij gaat dat automatisch, maar als dat niet zo is, zet ze dan zelf aan.Serieus, het kan je leven redden! Of dat van je kind…

Deze blog is geschreven door een goede vriendin van mij Eveline.

Dit verhaal is voor mij de moeite waard om te delen.

Groet,
EllenSocial | Social Media Expert.
Facebook | Instagram | Twitter | LinkedIn | Nieuwsbrief | Gratis downloads

Gepubliceerd door Ellen Kruize - Kok | EllenSocial

Vrolijk, direct en sociaal vaardig. Hoi, ik ben Ellen. Mijn hart gaat sneller kloppen van de juiste hashtags, een goed werkende en fijn ingestelde Facebookpagina en leuke afbeeldingen op Instagram. Zodra je met me in gesprek gaat zul je merken dat ik vol zit met ideeën!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag